سفارش تبلیغ
صبا ویژن

لینک
این سایت متعلق است به جناب امیرالمومنین علی بن ابیطالب [67]
[آرشیو(1)]

ارتباط
پست الکترونیک

آمار وبلاگ
امروز:
0
از ابتدا:
3185


 RSS 

چهارشنبه 85 اسفند 16
سلام بر تو ای سردار سلام بر تو ای پخته ی عشق سلام بر تو که مجنونان عالم زانوی ادب در برابرت می زنند سلام بر تو که در میان نامداران عالم ملقب به گمنام گردیدی
آه! آه سردار، گمنام منم یا تو
اگر چون من نامی دارم پس این ننگ نامداری تو را نسزد تو را همان به که گمنام باشی و شرم نام بر من باشد
نه! نه سردار،  گمنام منم بی نام منم شرمسار منم
سلام بر تو ای سردار بی نشان بگذار تو سردار بی نشان باشی، چون
چون گمنام و بی نام و سرافکنده منم

نوشته شده در ساعت ساعت 2:43 عصر توسط دوکوهه.
 
سه شنبه 85 اسفند 8

چندان دور نیست بستگی دارد که واحد زمان را چگونه برای خودمان تعریف کرده باشیم به ثانیه، دقیقه، ساعت، روز، هفته، ماه یا سال
اگر به ثانیه تعریف کنیم که خیلی زمان طولانی می شود حتی به دقیقه و روز و ... هم همین طور
برای کسانی که علاقه مند هستند فراموش کنند یا به خاطر نیاورند می توانند این گذشت زمان را به ثانیه حساب کنند حال هر چه میزان علاقه به فراموش کردن کمتر باشد واحد ها هم به مقیاس های دیگر تبدیل می شود مثلاً ماه یا سال
دوستی گفت انگار همین دیروز بود یا نه همین چند لحظه گذشته
اصلاً چه را دوست داریم که به زمانش فکر کنیم؟ اگر دانستنش این قدر به ما کمک می کند خوب می گوئیم:
میان سالهای 1359 تا 1367هجری شمسی که می شود 1980 تا 1988 میلادی
اما کدام یک از ما تاریخ قیام دلیران تنگستان را به خاطر داریم و یا ستارخان و باقرخان را، حتی مدرس را، آیا اینان از جنس زمانند و در پهنای هزار توی تاریخ گم شده اند؟ و یا این که یاد آنها به سبب فداکاری ها و شجاعت ها و راد مردی هایشان همواره در کنار ما باقی است. می دانم که خیلی از ما حتی نمی دانستیم که رئیس علی دلواری وجود خارجی داشته است چه رسد به این که او را مرتبط با دلیران تنگستان بدانیم حال چه شده است که این اندازه به بحث اینکه جنگی اتفاق افتاده و دفاعی انجام شده و گذشته ها گذشته است و حال باید دگر اندیشی داشت و از این دست موضوعات دامن می زنیم؟
من و شما از جنس هم هستیم من و شما از جنس سیاست، تاریخ، تحقیق و غیره نیستیم که به دنبال چرایی وقوع آن یا سوالاتی مانند این باشیم، نه این که این گفتگو ها پوچ و بی فایده هستند بلکه هر چیز در جای خود نیکوست و بهتر است ما چنین موضوعاتی را به اهلش بسپاریم.
روی حرفمان را برگردانیم به سمت هم نوع خودمان
خودمان که تن غیرتمندان مان را در گلزار های شهدای این کشور آرمیده داریم و خیابان ها و کوچه ها  را مزین به نام های مبارکشان کرده ایم
خودمان که آثار عبور خورشید را بر تخت های آسایشگاه ها و بیمارستانهایی چون ساسان رها کرده ایم
خودمان که ...
آه! از دست خودمان
ما را چه می شود؟


نوشته شده در ساعت ساعت 2:44 عصر توسط دوکوهه.
 
دوشنبه 85 اسفند 7

برخی از کشورهای دخیل در جنگ جهانی دوم هرسال به پاس سربازان کشته شده در این جنگ، مراسم بزرگداشت و یادبود برگزار می کنند و از آنان به عنوان قهرمانان ملی نام می برند.

روزگار غریبی است هم وطن هم شهری هم ولایتی هم ...
آب و هوای قرن های بیست و یکم به بعد  کم کم دارد به همه ما می سازد انگار نه انگار که در همین نزدیکی اتفاقی افتاده، اصلاً شاید باور کرده ایم که یک رویا بیش نبوده است و یا شاید دوست نداریم که خاطراتی از این دست را مرور کنیم؟!!!
ولی مگر می شود به همین آسانی گذشت؟


نوشته شده در ساعت ساعت 2:34 عصر توسط دوکوهه.
 
یکشنبه 85 اسفند 6

و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون


نوشته شده در ساعت ساعت 4:36 عصر توسط دوکوهه.
 

آرشیو

می خوانم
سایت اولی الامر

خبرنامه
 

جستجو